Imiona świętych

Jest to imię wywodzące się ze skrócenia imienia Anatolianus, które jest genetycznie łacińskim cognomen utworzonym od imienia Anatol. Z kolei Anatol (łac. Anatolius, gr. Anatólios) jest z formalnego punktu widzenia użytym w funkcji imienia własnego przymiotnikiem anatólios 'wschodni'. W taki prosty sposób...

Jest to przez uproszczenie (redukcję sylaby) skrócona forma imienia ANTOLIAN. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Anatolinus, Antolinus, wł. Antolino.

Imię męskie wywodzące się od starożytnego rodu rzymskich plebejuszów Antonii, lub gens Antonia. Najsłynniejszą postacią z tego rodu był Marcus Antonius, czyli Marek Antoniusz, najpierw współpracownik, a potem przeciwnik Augusta Oktawiana. Skąd się wzięła nazwa tego rodu, nie wiemy; pod koniec republiki...

Jest to forma żeńska imienia ANTONI. W Polsce ze średniowiecza znamy jakąś Antonię (wówczas czytano Antonija) z XIII lub XIV w. i drugą z XV w. Poza tym nie wiemy, czy się później zdarzało. Dziś jako forma żeńska imienia Antoni występuje raczej ANTONINA, a Antonia poszła w zapomnienie. Odpowiedniki...

Wywodzi się z łac. Antoninus, które, jak wiele rzymskich imion na -inus, jest tzw. cognomen od gentilicium (nazwiska rodowego) Antonii (l. poj. Antonius, np. słynny Marek Antoniusz). W zestawieniach łacińskich cognominów na -inus spotykamy aż 143 Antoninów (w tym 10 chrześcijan). W Polsce imię to nie...

Rozumiana jest u nas jako żeńska forma imienia ANTONI. W rzeczywistości jest to żeńska postać imienia łacińskiego Antoninus (zob. ANTONIN) i jako takie jest imieniem na -inus, -ina, tzw. cognomen od rodowego nazwiska, czyli gentilicium Antonii. W Polsce dawniej nie było znane, zdarzało się natomiast...

Jest to kobiece imię pochodzenia greckiego. W funkcji imienia własnego występuje wyraz pospolity ánthos 'kwitnąca'. Bardzo często wymieniano aspirowaną (z przydechem) spółgłoskę th z pozbawionym przydechu t. W inskrypcjach spotykamy obydwie formy, a więc Antousa i Anthousa. Imię to może też pochodzić...

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie gentilicium Antidius, które wywodzi się z greki, z imion dwuczłonowych typu: Antídamas, Antídotos itp. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Antidius, fr. Antide. Antyd, biskup Besançon, żył w pierwszej połowie V stulecia. Wolno sądzić, że zginął z rąk Wandali....

Jest to rzymskie cognomen pochodzenia greckiego. Gramatycznie jest to przymiotnik pospolity anthimós 'kwitnący'. Zatem jest ono bliskie znaczeniowo imieniu Florus, Florianus. W Polsce nie zyskało nigdy popularności. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Anthimus, ang., ros. Antim, fr. Anth-me. Około ośmiu świętych...

Jest to zromanizowana forma spieszczenia angielskiego imienia ELEONORA.