Imiona świętych

Imię pochodzenia greckiego - Epíktetos 'właściciel majątku, posiadacz'. Znamy je jako imię filozofa - stoika z Hierapolis we Frygii (55-135), twórcę dzieł: Diatribai Epiktetú i Enchiridion Epiktetú. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Epictetus, gr. Epíktetos. Znów do czynienia mamy z takimi wzmiankami o świętych...

Stare imię greckie Epimachós uważane jest za złożone z epi- 'przy' i rdzenia wyrazu machesthai 'walczyć'. Całość można rozumieć jako 'bardzo waleczny' lub też 'pomagający w walce'. W Polsce nigdy nie było używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Epimachus, gr. Epimachós, ang. Epimachus, fr. Épimaque, niem....

Imię pochodzenia greckiego, złożone z elementów: epi 'przy' i pos, podos 'stopa'. Całość znaczy 'stojący na nogach'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Epipodius. Epipodiusz i Aleksander, męczennicy lugduńscy. Mieli stać się ofiarami prześladowania tuż po wielkiej hekatombie z r. 177. Pierwszy miał być z...

Imię pochodzenia grecko-łacińskiego, związane z greckim liczebnikiem hepta 'siedem', powstałe w okresie późnym, kiedy przydech przestał odgrywać rolę fonologiczną. Mogłoby więc odpowiadać znaczeniowo łacińskiemu Septimius 'siódmy'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eptadius, Septymius, gr. Heptadios, Eptadios. Eptadiusz....

Imię pochodzenia greckiego - od słowa erastós 'miły, kochany'. Formą męską był Erastós, a żeńską Erast- / Erasta. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Erastus, ang. Erastus, ros. Erast, wł. Erasto. Erast z Koryntu. W Rz 1, 23 apostoł wymienia go pośród wpływowych osobistości gminy korynckiej,...

Imię pochodzenia greckiego - Erasmós 'godny miłości' (por. éromai 'kocham', eros 'miłość'). U nas poświadczone od XIV wieku jako Erazm (1361) i z H- protetycznym jako Herazm (1439). Znamy je jako należące do wielkiego humanisty niderlandzkiego Erazma z Rotterdamu (1467-1536). W Polsce nosili je m.in....

Imię germańskie, złożone z elementów: erch- (śwn. erkan) 'trwały, prawdziwy, odporny' i -bald 'śmiały, odważny'. Jego formami obocznymi są: Erchembald i Archibald. W Polsce poświadczone jest w średniowieczu w formach: Erkambaldus, Archambałt, Archambuł, Erkinbold. Dziś nie używane, poza bardzo rzadkim...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z elementów: ermin- / irmin- 'wielki' oraz -berth 'jasny, wspaniały'. Z dawnych czasów w Polsce nie znane. Odpowiedniki obcojęz. łac. Erembertus, ang., niem. Ehrembertus, Ehrembert, fr. Ehrembert, Erembert. W pomnikach średniowiecznej hagiografii znaleźć można...

Imię germańskie, złożone z elementów: arn- 'orzeł' i -trud 'mocny'. W Polsce potwierdzone w wieku XIII w formach: Ermentrudis, Hermentrudis, Hermtrudis. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Erentruda, fr. Erentrude, niem. Erentruda, Erentrud, Erentraud, Erntraud, Arntrud. Erentruda z Salzburga. Przybyła do...