Imiona świętych

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen utworzone od przymiotnika pospolitego vindemialis 'odnoszący się do winobrania'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Vindemialis, fr. Vindémial, wł. Vindemiale. Hagiografowie wymieniają dwóch świętych tego imienia. Domniemanego biskupa Werony,...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen utworzone sufiksem -anus od Vindex, -icis 'karzący, mściciel; opiekun, zbawca, sędzia'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang. Vindicianus, fr. Vindicien, niem. Windizian, wł. Vindiciano. Windicjan, biskup Cambrai i Arras. Urodził się pod koniec...

Jest oboczną formą imienia WUNIBALD. Odpowiedniki obcojęz. łac. Winebaudus, Winebaldus, fr. Vinebaud, Vinebault, wł. Vinebaldo. W Petits bollandistes (1858-1859), bezkrytycznym zbiorze, umieszczono jakiegoś Winebalda z Villeneuve-la-Lionne (Szampania), wspominanego rzekomo w dniu 1 kwietnia. Jest to...

Imię germańskie (staronordyckie), złożone z członów: wing- (swn. wig- / wik- / wich-) 'walka, bitwa' i -m-r / -mer 'sławny'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vingomarus, Vingomerus, fr. Vingomar, niem. Wingomar, Wingomer, wł. Vingomaro. Wingomar, opat. Zarządzał opactwem Św. Krzyża w Quimperlé w latach...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: win- / wun- (stsas. wini, wuni) 'przyjaciel' i -fort - -fart (germ. fardhi) 'konnica'. Gunifort jest formą zromanizowaną. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Winifortus, Gunifortus, Vinifortus, ang., niem. Winifort, Winefort, Winfort, Wenfort, wł. Guniforto. Winifort...

Imię germańskie, spieszczenie (przez skrócenie i dodanie sufiksu spieszczającego -in) imion dwuczłonowych, w których pierwszym członem jest -win, np. Winfryd, Winibald itp. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Winninus, Vininus, Uinnianus, ang., niem. Winin, fr. Guinin, wł. Vinino, Guinino.

Imię pochodzenia celtyckiego (bretońskiego): Gwynnog; złożone jest z członów: guyn- / guynn- 'biały, jasny' i -og / -oc 'wnuk'. Forma z Win- jest efektem germanizacji celtyckiego imienia. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Winnocus, ang., niem. Winnoc, Gwynnoc, fr. Winoc, Winnoc, wł. Vinnoco. Winok z Wormhoudt....

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: wint- / wind- (swn. Winida) 'Słowianin, obcy, przybysz' i -her / -hir (swn. heri) 'dowódca wojskowy'. Występująca obocznie postać drugiego członu -hir jest wynikiem dialektalnej (starosaskiej) zmiany e>i. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vinterus, Vintirus,...

Jest to zlatynizowana forma celtyckiego imienia GWENOL.