Imiona świętych

To imię germańskie, złożone z członów: moni- 'myśl, umysł, dusza' i -gund 'walka, wojna, bitwa'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Monegunda. Monegundis, fr. Monegonde, niem. Monegundis, Monegunde. Monegunda z Tours. Znał ją i o niej opowiadał Grzegorz z Tours. Pochodziła z Chartres. Poślubiona jakiemuś...

Jest to imię późnołacińskie o niejasnej etymologii. Pierwotnie było to tzw. adnomen pochodzenia barbarzyńskiego, może afrykańskiego. Może też jednak pochodzić od późnołacińskiego (z greki) monica 'samotna' albo 'mniszka'. Imię znane jako należące do matki św. Augustyna. W Polsce poświadczone jest od...

Jest to imię pochodzenia celtyckiego, irlandzki odpowiednik łacińskiego Monica lub żeński odpowiednik męskiego irlandzkiego MONON. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Monina, Munina. Monina z Killeevy. Jest irlandzką świętą, która w literaturze hagiograficznej występuje także pod imionami Darerka...

Imię irlandzkie, najprawdopodobniej spieszczenie imienia Muadan, Muadhan 'szlachetny, dobry'. Możliwy jest też jego germański rodowód: byłoby wtedy skróceniem imion złożonych z pierwszym członem moni- 'myśl, umysł, duch'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang. Mononus, Monon. Monon, pustelnik. Na kontynent...

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, pierwotne cognomen wskazujące na pochodzenie z gór (por. przymiotnik montanus 'górski, pochodzący z gór'). W Polsce jest to imię nieznane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Montanus, Montinus, fr. Montan, Montain, wł. Montano. W rocznikach kościelnych występuje co najmniej...

Imię pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik męskiego MONTAN(US). Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang. Montana, fr. Montaine. Montana spod Bourges. Pewnymi są dość wczesne oznaki oddawanego tej świętej kultu, o niej natomiast nic właściwie nie wiemy. Żywot, który zredagowano około r. 1000, jest plagiatem...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: moni- / muni- 'myśl, umysł, duch' oraz -wolf / -wulf 'wilk'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Monulfus, Monulphus, ang., niem. Monulf, Monulph. Monulf, biskup Tongres. Był najpierw urzędnikiem na dworze Sigeberta. Na stolicę biskupią w Tongres powołano...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: mor- 'Maur' lub mar- / mahr- (swn. Mähr) 'klacz' oraz -nand 'odważny, śmiały'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Morandus, ang., niem. Morand. Morand, mnich z Alzacji. Pochodził z okolic Wormacji. Tam też w przykatedralnej szkole otrzymał wykształcenie,...