Szukana litera: "p"
Imię pochodzenia greckiego, od przymiotnika pospolitego pieríos 'obfitujący w żyzne pola'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Pierius, gr. Pieríos. Pieriusz, kapłan aleksandryjski. Działał za biskupa Teonasa (281-300), a zasłynął - jak napisał Euzebiusz - dzięki ascezie, znajomości Biblii i wymowie....
Zobacz więcejImię pochodzenia greckiego, w którego funkcji został użyty wyraz pospolity poim-n 'pasterz'. Od podstawowej formy Poim-n utworzono pochodne imię Poimenos / Poimenios wskazujące na pochodzenie od kogoś, przynależność do kogoś. W łacinie oba imiona zostały utożsamione. Obok siebie występują więc formy:...
Zobacz więcejImię pochodzenia łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen od cognomen lub gentilicium Pinius, które jest etymologicznie związane ze słowem pospolitym pinus 'sosna'. Sufiks -anus wskazuje na wyzwoleńca lub adoptowanego. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pinianus, wł. Piniano. Kilka słów poświęcimy dwom świętym,...
Zobacz więcejMitologiczne imię pochodzenia greckiego (kreteńskiego) Pinytos, Pinytós, związane etymologicznie z przymiotnikiem pinytós 'mądry'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pinitus, gr. Pinytos, Pinytós, ang. Pinytos. Pinitos, biskup Knossos. Wymieniając w swej Historii kościelnej pisarzy z czasów Marka Aureliusza...
Zobacz więcejImię pochodzenia greckiego lub semickiego (syryjskiego) Piónios, Peiónios o niepewnej etymologii. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pionius. Pioniusz, męczennik ze Smyrny. O nim także informuje nas Euzebiusz (IV, 15). Czerpał z akt męczeństwa Pioniusza, które zasługują na wiarę. Wedle tych relacji Pioniusz...
Zobacz więcejImię egipskie o niepewnym pochodzeniu. Greka transkrybowała je jako Pior. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pior. Pior, eremita z Nitrii. Mówią o nim Historia Lausiaca Palladiusza; kolecja anegdot o mnichach, przypisywana Rufinowi; Apoftegmaty Ojców pustyni, może także żywot Pambona, który spotykał się z...
Zobacz więcejChrześcijańskie imię greckie (Pétros), pochodzące od rzeczownika pospolitego pétra 'skała, opoka'. Jest odpowiednikiem aramejskiego wyrazu kefas 'skała, opoka', użytego w funkcji przydomka. Należy do najwcześniejszych imion chrześcijańskich. W Polsce jest to bardzo popularne imię męskie od najdawniejszych...
Zobacz więcejImię odnajdujemy pod dniem 11 marca w Martyrologium Rzymskim. Dostało się tam dzięki Piotrowi de Natalibus, który w jakimś kodeksie Martyrologium Hieronimiańskiego błędnie odczytał imię PIPION. Ten nikomu nie znany święty wspominany tam był w dniu następnym.
Zobacz więcejImię to łączy się etymologicznie z późnołacińskim rzeczownikiem pipio 'gołąbek'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pipio, Pipion, ang., niem. Pipio. Pipion, diakon. Poza wspominanym pod hasłem poprzednim, w literaturze hagiograficznej widnieje pod tym imieniem jedynie diakon, czczony w Beaune-la-Rolande...
Zobacz więcejImię pochodzenia celtyckiego o znaczeniu 'rozkwitający sławą'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Pirminius, Pirmenius, ang., niem. Pirminius, Pirmin, fr. Pirmin, wł. Pirmino. Pirmin, biskup misyjny. Pochodzić miał z kraju opanowanego przez Wizygotów, może z okolic Narbonne. Uszedł stamtąd przed r. 715. Został...
Zobacz więcej