Imiona świętych

Imię pochodzenia greckiego, dość rozpowszechnione w Rzymie cesarskim. Składa się z członów: eu- 'dobry' i -trópos 'obyczaj'. Eutropia to 'niewiasta dobrych obyczajów'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eutropia, gr. Eutropía. Także to imię nie pojawia się w hagiograficznych wykazach samopas. Spotykamy tam...

Imię pochodzenia greckiego złożone z elementów: eu- 'dobry' i -trópos 'obyczaj'. Eutrópios (łac. Eutropius) to 'człowiek dobrych obyczajów'. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eutropius, gr. Eutrópios, ang., niem. Eutropius, fr. Eutrope, Estropi, Estroupiet, Stirpi, Ytrope, ros. Ewtropij,...

W Polsce nie używane (poza zakonami). Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eutychianus, Eutichianus, gr. Eutychi-nós, wł. Eutichiano. Znów pięciu świętych uświetniało to imię. Byli męczennikami pierwszych wieków i po części należeli do ofiar prześladowań zakrojonych na wielką skalę; skazywano ich i uśmiercano...

Męskie imię późnogreckie Eutýchios jest z pochodzenia patronimicum od imienia Eutýches. To ostatnie jest użytym w charakterze imienia własnego przymiotnikiem eutychés 'szczęśliwy, bogaty'. W Rzymie Eutýchios było albo tłumaczone na Bonifatius, albo zapożyczone jako Eutychius. Istniała też odpowiednia...

Imię pochodzenia greckiego o charakterze cognomen, złożone z elementów: eu- 'dobry' i -thymós 'uczucie, serce'. Zatem Eutymiusz to 'człowiek dobrego serca, uczuciowy'. Odpowiedniki obcojęz. łac. Euthymius, gr. Euthýmios, fr. Euthyme, hiszp., wł. Eutimio. Około dziesięciu świętych nosiło i czcigodnym...

Jest to imię pochodzenia grecko-łacińskiego, pierwotnie cognomen utworzone na podstawie greckiego euz-us 'dobrze żyjący'. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eusanius, wł. Eusanio. Euzaniusz i towarzysze, męczennicy z Furconio (w Abruzzach). Istnieją trzy prastare ośrodki ich kultu,...

Jest to żeńska forma imienia EUZEBIUSZ. Genetycznie jest imieniem greckim, późnym, zapewne dopiero chrześcijańskim. Greckie Eusébeia może być rozumiane jako użycie w funkcji imienia własnego rzeczownika eusébeia 'pobożność' (= łac. pietas). Ponieważ w późnej starożytności greckie -ei- wymawiano jak -i-,...

Imię męskie późnogreckie. Eusébeios to pierwotnie przymiotnik użyty dla określenia jednego z miesięcy na cześć cesarza rzymskiego Antonina Piusa (= Pobożnego). Gramatycznie utworzony jest od starszego przymiotnika eusebés 'pobożny, sprawiedliwy'. Ze średniowiecza spotykamy u nas tylko jednego księdza...

Imię biblijne z hebrajskiego hawwa 'dająca życie, matka (i nazwał Adam żonę swą imieniem Ewa, bo jest matką wszystkich żyjących: Rdz 3, 20)'. W Septuagincie pisane jest to imię jako Eua, skąd przejęte zostało do łaciny jako Eva. Imię pierwszej kobiety etymologicznie łączą też czasem z arabskim słowem...

Imię pochodzenia greckiego utworzone na podstawie wyrazu pospolitego euagros 'mąż szczęśliwy'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Evagrius, Euagrius, gr. Euágrios, ang. Evagrius, ros. Ewagrij, wł. Evagrio. Zapewne czterech było Ewagriuszów, którzy doczekawszy się czci ze strony chrześcijan, nimbem otoczyli...