Imiona świętych

Imię może być interpretowane: jako pochodzenia hebrajskiego, od Amon 'budowniczy, architekt; sprawny'; jako mitologiczne imię egipskiego boga Amona (z koptyjskiego Amu-oein 'dający światło, świetlisty'), utożsamianego przez Greków z Dzeusem; bądź jako imię pochodzenia germańskiego - Ammo, które jest...

Jest to imię pochodzenia grecko-łacińskiego, występujące przede wszystkim w Aleksandrii. Utworzone zostało jako cognomen od przydomka Dzeusa-Amm-niósa za pomocą sufiksu -arius, -aria tworzącego przymiotniki oznaczające pochodzenie, przynależność. W Aleksandrii było też w użyciu imię męskie Ammonarius,...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen wywodzące się z greki od słowa am-nos 'nie podlegający naganie'. Na gruncie łacińskim może to być też derywat od hebrajskiego Amon lub Ammon. W historii Kościoła znani są m.in.: Amoniusz Aleksandryjczyk zwany Saccas, Amoniusz Aleksandryjczyk - rówieśnik...

Imię pochodzenia łacińskiego z kręgu imion teoforycznych - od imienia rzymskiego boga miłości, syna Wenery, utożsamianego z greckim Erosem; jest ono pod względem semantycznym personifikacją 'miłości'. Mitologiczny Amor jest częstym tematem w sztuce, przede wszystkim w literaturze i rzeźbie, np. Amor...

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego znane dzięki Księdze Amosa. Wywodzi się ze słowa pospolitego amotz 'mocny, dźwigający ciężary'. W Polsce znane jest jako imię Jana Amosa Komeńskiego, czeskiego działacza reformacyjnego (1592-1670), który przebywał w Polsce jako minister zboru braci czeskich w Lesznie...

Jest to imię pochodzenia germańskiego, złożone z elementów: amal- / amul- / amol- 'pracowity' i -win 'przyjaciel'. W Polsce jako imię nie było używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Amalvinus, Amolvinus, Amulvinus, niem. Amaulwin, Amalwin. Amulwin. Nazywaja go niektórzy opatem, ale był może raczej...

To znane biblijne imię wywodzi się z języka hebrajskiego. Należy do grupy imion teoforycznych, zawierających w sobie imię bóstwa lub jakąś część jego imienia. Do nas dostało się za pośrednictwem łacińskim z greki (Ananias). Hebrajskie Hananyah, Hananyahu - to 'Jahwe czyniący łaskę lub ten, którego Jahwe...

Imię żeńskie pochodzenia grecko-chrześcijańskiego. Jako wyraz pospolity (r. ż.) anástasis znaczy 'powstanie, zmartwychwstanie'. W charakterze imienia Anástasis kryła się zapewne aluzja do zmartwychwstania Chrystusa. W Polsce nie było częste, chociaż poświadczone jest już w 1220 r. Oczywiście przyszło...