Imiona świętych

Stare imię germańskie, tzw. teoforyczne. W jego części pierwszej występował rzeczownik Ans 'bóg' (jak w Answald, szwedzki Oswald), a helm 'hełm, tarcza, obrona' w części drugiej. Ans-helm to 'posiadający hełm Ansa' (Ansowie, czyli Asowie w mitologii germańskiej to bogowie z rodu Odyna, zwani Filarami...

Jest to imię pochodzenia greckiego (Apell-s 'bez skóry, oskalpowany') upowszechnione w Rzymie przede wszystkim wśród wyzwoleńców i Żydów na Zatybrzu. Jego częstotliwość wśród Żydów doprowadziła do tego, że zaczęto nim nazywać każdego Żyda (jako łatwowiernego i przesądnego). Z dziejów kultury starożytnej...

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen powstałe przez przeniesienie wyrazu pospolitego aper 'dzik, odyniec' do klasy nazw własnych. Często nosili je niewolnicy i wyzwoleńcy. W zapisach występuje w postaciach: Aper, Apros, Aperos. Nosiło je wielu sławnych ludzi w dziejach kultury i...

Imię męskie, rzadko w Polsce występujące. Wywodzi się z łaciny, gdzie Apollinaris 'należący do Apollina, Apollinów' było przymiotnikiem, utworzonym od imienia boga Apollina (zapożyczonego zresztą przez Rzymian od Greków), opiekuna twórczości artystycznej. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Apollinaris, ang....

Jest to imię znane z mitologii. Nosił je syn Zeusa i Latony, bóg słońca (znany też jako Febus 'błyszczący') i sztuki. Etymologia imienia jest nieznana. Prawdopodobnie wywodzi się z języków azjanickich lub z języka hetyckiego, w którym abullu znaczy 'brama'. Stąd przejęte zostało przez Greków, a następnie...

Męski odpowiednik imienia żeńskiego Apo­lonia wywodzi się z języka greckiego, gdzie Apoll-nios 'należący do Apollona' for­malnie jest przymiotnikiem od imienia boga Apollona, opiekuna sztuk pięknych, śpiewu itp. Już ze starożytności znamy kilka postaci noszących to imię, m.in. Apoloniusz z Tiany, słynny...

Imię żeńskie wywodzące się z Grecji, gdzie Apoll-nia było pierwotnie nazwą kilku miast, nadawaną tak ku czci boga Apolla (nom. Apollon). Gramatycznie Apoll-nia jest przymiotnikiem rodzaju żeńskiego (tak np. u Pindara) o znaczeniu 'należąca do Apolla, Apollonowa'. Jako imię osobowe może się wywodzić albo...

Męski odpowiednik imienia żeńskiego Apolonia wywodzi się z języka greckiego, gdzie Apoll-nios 'należący do Apollona' formalnie jest przymiotnikiem od imienia boga Apollona, opiekuna sztuk pięknych, śpiewu itp. Już ze starożytności znamy kilka postaci noszących to imię, m.in. Apoloniusz z Tiany, słynny...

Greckie wyrażenie apostoloi, które w swym pierwotnym sensie odnajdujemy w Nowym Testamencie, miało tam określać wysłanego, np. J 13, 16. Potem nabrało ono znaczenia bardziej precyzyjnego: określało tego, którego delegowała wspólnota (2 Kor 8, 23; Flp 2, 25); wydelegowanego do dzieła misyjnego (Rz 16,...

Imię pochodzenia greckiego: Apod-mios, utworzone od czasownika apod-me- 'jestem wędrowcem, pielgrzymuję'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Apotemius, gr. Apod-mios, fr. Apoth-me. Apotemiusz, biskup Angers. We wczesnych relacjach zapisywano go różnie: Epodemius, Epetemius, Ypotemius, ale częściej Apotemius...