Imiona świętych

Jest to bardzo popularne w Polsce imię żeńskie. Znane nam jest z podania o królu Kraku, przekazanego lub wymyślonego przez Wincentego Kadłubka. Z jego kroniki podanie to przeszło do innych kronik, a nawet podręczników historii. Wanda stała się bohaterką wielu utworów literackich polskich (od Renesansu...

Jest to zromanizowana forma imienia germańskiego Wandolt / Wandelt, które składa się z członów: wand- / want- 'odwrócić, otoczyć się' i -old / -olt 'odważny, śmiały'. Można by je też interpretować jako zromanizowaną formę hipokorystyczną nazwy plemiennej Wandal 'człowiek z plemienia Wandalów'. Odpowiedniki...

Imię pochodzenia germańskiego, wywodzące się ze skrócenia imion dwuczłonowych z pierwszym elementem wand- / want- 'obrócić się, otoczyć się; wykonywać coś, przyrządzać'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Wando, fr. Wandon, wł. Vandone. Wando, opat z Saint-Wandrille (w Fontenelle). Od wczesnej...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: wandr- 'obrócić, otoczyć się' i -gisal / -gisil 'potomek, latorośl' lub -gisel (giseler) 'poręczyciel, zakładnik'. Na gruncie romańskim element gisil uległ przekształceniu: gisil - gisle - gil(l)e, co dało w jęz. francuskim formę Vandrille, Wandrille. Odpowiedniki...

Imię pochodzenia germańskiego, zdrobnienie sufiksem -ing skrócenia dwuczłonowych imion typu Wanbold, Wanibert, Wanfrid, czyli z pierwszym członem wan- 'słoneczny blask; piękność'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Waningus, Vaningus, fr. Vaninge, Waneng, niem. Waning, Waningus, wł. Vaningo. Waning, fundator...

Północnopolska (pomorska) forma imienia Wrocisław. W pierwszym członie występuje element czasownikowy wroci- 'wrócić', zaś w drugim -sław. Imię poświadczone od XII w. Nosił je książę pomorski, Warcisław I, który został pokonany przez Bolesława Krzywoustego i zaprowadził na Pomorzu chrześcijaństwo. W...

Imię ormiańskie, utworzone patronimicznym sufiksem -an od Ward- 'róża'. W przedchrześcijańskiej Armenii w sierpniu obchodzone było święto wardawar, czyli 'niesienia róż' na cześć bogini Asthik i Anabit. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vardanus, orm. Wardan. Wardan Mamikonian i tow. W 450 r., niezadowoleni...

Imię orientalne pochodzenia irańskiego, etymologicznie związane ze słowem pospolitym wardhana 'zarzynać, zabijać'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vardavarus, Bardabarus, gr. Bardabáros.

Imię łacińskie, genetycznie cognomen, w którego funkcji użyty został przymiotnik pospolity varus 'krzywonogi, rozkraczony, koślawy; odmienny, przeciwległy'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Varus, Varo(n), ang., niem. Varus, wł. Varo. W literaturze hagiograficznej chrześcijańskiego Wschodu odnaleźć można...